قابل ذكر است كه از شاگردان بزرگ حوزهء تدريس اين عالم ربّانى حضرت امام خمينى - قدّس سرّه - مىباشد . « 1 » ( 8 - حكيم ملّا محمّد سمنانى ( فانى ) ) آقاى عبد الرفيع حقيقت در كتاب خود تاريخ سمنان مىنويسد : « مرحوم شيخ محمّد فانى سمنانى فرزند ارشد حاجى شيخ على اصغر واعظ سمنانى است . وى در سال 1246 قمرى در سمنان متولد شد . تحصيلات مقدماتى را در سمنان آموخت و سپس براى كسب علوم به قرية لواسان كه محل تجمع بسيارى از دانشمندان بود ، رفت و در مدت 14 سال در آن جا مشغول تحصيل بود ، چند سالى هم در تهران به استفاضه از محاضر علماء مهم عصر پرداخت . وى از شاگردان به نام ملّا عبد الرسول مازندرانى و ميرزا حسن آشتيانى و حاجى ملّا على حكيم الهى سمنانى و ميرزا شمس الدين حكيم الهى ( و آقا محمّد رضا قمشه‌اى ) « 2 » است . بر علوم ادبيه از لغت و عربى و صرف و نحو و معانى بيان و بديع تسلّط داشته است . و از اجلّه علما و عرفا محسوب است . مرحوم فانى مجتهد مسلّم و جامع معقول و منقول بود . با اين وصف به علوم تحصيلى اكتفا نكرد تا در سال 1276 قمرى در نزد ملّا على گنابادى نور على شاه ثانى به سلك فقرا نعمت اللهى گنابادى درآمد و تا آخر عمر در همين راه كوشيد . مرحوم فانى در تاريخ استاد بود و قصائد و غزليات و رباعيات ايشان سليس و روان و داراى معانى بديعه مىباشد ، ديوان اشعارش در سال 1329 به همت دكتر

--> ( 1 ) - حسن زاده آملى ، حسن ، در آسمان معرفت ، اواخر بخش زندگينامه ميرزا ابو الحسن جلوه . ( 2 ) - مدرّسى چهاردهى ، مرتضى - تاريخ فلاسفه اسلام ( منتخب ) ، ص 429 ( به نقل از تاريخ سمنان ) .